Podcast #15 Wat Probeert Jouw Jaloezie Je Te Vertellen?

Transcriptie podcast: wat probeert jouw jaloezie je te vertellen?

Hanneke: Je luistert naar de podcast Op Eigen Kracht Meer Werkgeluk. Ik ben Hanneke Zumker, coach en mediator. In deze podcast hoor je ervaringsverhalen en krijg je advies over hoe je jouw werkfrustraties kunt omzetten in werkplezier.

Ilithya: Hallo.

Hanneke: Hallo, goedemorgen. Ben je er klaar voor?

Ilithya: Jazeker.

Hanneke: Het onderwerp van vandaag weet jij weer niet. Jongens, Ilithya is onze podcastmoderator.

Ilithya: Host.

Hanneke: Host.

Ilithya: Moderator is denk ik ook een goede term.

Hanneke: Goed, dan hebben we die even. Maar to the point: het onderwerp van vandaag is jaloezie. En Ilithya, ik begin meteen met jou. Is dat negatief? Of wat vind je daar eigenlijk van?

Ilithya: We gaan gelijk hoppa, de diepte in.

Jaloezie. Ik dacht vroeger altijd dat het puur negatief was. Tegenwoordig zie ik het als een signaal. Als iets waar ik wat van kan leren.

Hanneke: Zo dan. Daar hebben we het weer. Elke keer als ik jou zo’n vraag stel, krijgen we het antwoord meteen in de eerste seconde.

Dit is wel heel goed, jongens. Niet voorbereid, hè. Niet voorbereid.

Maar het klopt. Jaloezie wordt in de volksmond echt gezien als iets negatiefs. Iets wat je niet mag hebben.

Maar jongens, jaloezie is gewoon een menselijke emotie. Laten we daarmee beginnen.

Ilithya: Wie heeft er nou nooit last gehad van jaloezie? Ik wil wel weten wie die persoon is.

Hanneke: Nou, ik hoorde Erik Scherder zeggen dat hij nooit jaloers is. Ik was dit een beetje aan het uitzoeken. Je weet wel, die man die het vaak over het brein heeft. Die wat oudere man met een baard.

Ilithya: Nee, zegt me niets.

Hanneke: Moet je eens opzoeken. Hij is veel op tv geweest. Hij zei dus dat hij nooit jaloers is. Nou ja, ik geloof het gewoon niet. Erik, kom een keer vertellen hoe dat dan zit, want ik geloof het niet.

Ilithya: Of hij heeft een andere definitie van jaloezie. Maar gaf hij nog toelichting waarom hij nooit jaloers is?

Hanneke: Ik zag het in de eerste twee alinea’s staan en klikte meteen weg. Ik dacht: doei, hier heb ik niks aan.

Ilithya: Misschien hebben we dus één persoon gevonden. Maar goed, voor de rest hebben we er allemaal weleens last van.

Hanneke: Dat denk ik. Jaloezie is een normale menselijke emotie. Hij staat ook in boeken over emoties. Je krijgt hem in elke coachopleiding, therapieopleiding en psychologieopleiding.

Het is menselijk om jaloers te zijn.

Wat is jaloezie dan? Voor mij is het dat iemand anders iets heeft wat jij graag zou willen hebben.

Ilithya: Ja, daar ben ik het mee eens. Ik ben het ook anders gaan zien.

Toen ik jong was, dacht ik anders over jaloezie. Dat hebben we denk ik allemaal wel. Als je twaalf of veertien bent en je bent jaloers, dan ben je niet bezig met begrijpen waarom je jaloers bent. Dan vind je gewoon dat meisje dat die rugzak of die trui heeft die jij wilt, helemaal niet leuk.

Zo had ik jaloezie vroeger. Maar nu zie ik het als: oké, als ik jaloers ben op wat iemand anders heeft of doet, dan moet ik het misschien omkeren en kijken: hoe kan ik dat voor mezelf creëren?

Hanneke: Dat is precies wat je doet.

Jaloezie wordt negatief als het afgunst wordt. Als je het de ander misgunt. Sommige mensen gaan uit jaloezie heel naar gedrag vertonen. Bijvoorbeeld op het werk: mensen buitensluiten, roddelen of iemand negatief neerzetten.

Dat keur ik wel af. Dan vertoon je gedrag dat de samenwerking niet bevordert.

We hebben het nu over werk, maar privé kan jaloezie natuurlijk ook in relaties hele negatieve gevolgen hebben. Zeker als het afgunst wordt of als mensen er kwade bedoelingen mee hebben.

Maar jaloezie kan ook betekenen dat jij ziet dat iemand iets kan wat jij niet kunt. Of iets heeft wat jij niet hebt. Of er op een bepaalde manier uitziet zoals jij er niet uitziet.

Dan zit daar inwendig vaak een verlangen naar iets wat jij ook graag zou willen.

Zo ben ik het gaan zien.

Het allereerste wat ik als coach deed, was in 2013 of 2014 een coachspel voor teams ontwikkelen. Het waren allemaal losse modules die je aan elkaar kon koppelen, zodat een bedrijf een teamdag kon organiseren.

Waarom ben ik dat gaan doen?

Omdat een vriendin van mij, met wie ik ooit een coachopdracht had gedaan, zo’n spel had. Ze had dat niet zelf bedacht, maar het was ontwikkeld voor mensen voor wie zij werkte.

Ze kwam binnen met een enorme doos. Het zag er fantastisch uit. Ze vertelde dat ze het bij een bedrijf had gegeven en dat mensen laaiend enthousiast waren.

Ik zat alleen maar te denken: ja, dat is echt heel cool. Dat zou ik ook willen.

Ilithya: Je voelde een beetje afgunst.

Hanneke: Ik voelde wel afgunst. Het werd echt afgunst, ja. Moet ik heel eerlijk zijn.

Je ziet het ook aan mij, hè, hoe ik hier nu zit. Ik dacht echt: oeh.

Uiteindelijk heeft dat me ertoe aangezet om mijn eigen tool te maken. Dat is het eerste wat ik als coach ooit heb gedaan. Ik ben heel lang bezig geweest om vier teamdagen te ontwikkelen die ik zou kunnen verkopen en die bedrijven zelf konden inzetten.

Niet met een spelbord, maar met vraagkaarten, hand-outs en een boekje waarin stap voor stap stond wat je moest doen.

Ik had op dat moment geen trainersopleiding gedaan, dus ik heb al die opdrachten zelf bedacht. Dat was nogal een gebeuren, want het moest allemaal op elkaar aansluiten.

Ik heb daar een paar jaar over gedaan. Vaak op mijn vrije dag.

Ik heb haar later verteld dat de motivatie om dit te gaan doen eigenlijk kwam doordat zij met dat spel binnenkwam. Op het moment dat ik dat tegen haar vertelde en zei dat ik er eigenlijk blij mee was, omdat ik nu zelf iets moois aan het ontwikkelen was, brak ik het open.

Toen was het geen issue meer.

Die jaloezie, en eigenlijk ook afgunst, heeft mij dus aangezet tot actie.

Klein saillant detail: ik heb dat spel een paar keer verkocht, maar het werd geen goedlopend item. Er zat vormgeving in, drukwerk, alles bij elkaar. Ik denk dat dit mijn eerste grote investering was. Uiteindelijk heb ik er ongeveer 16.000 euro aan uitgegeven. En dan hebben we het nog niet eens over alle uren die ik erin had gestoken.

Ik heb het niet veel verkocht en toch was het een succes.

Want in die jaren heb ik mezelf getraind om allerlei teamdagen snel te kunnen samenstellen. En wat doe ik nu? Ik vind het veel te ingewikkeld om dat hele spel te verkopen, maar als ik nu een teamdag heb, verzin ik de werkvormen heel snel.

Soms kijk ik ook nog even in dat materiaal. Dan denk ik: o ja, wat had ik daar ook alweer?

Dan neem ik mijn kleed mee, mijn vraagkaarten mee. Dat boekje heb ik natuurlijk niet nodig. En op dat moment heb ik zo’n teamdag zo in elkaar.

Die investering is dus helemaal niet weg. Het was leergeld.

Door dat moment van jaloezie heb ik heel snel methodes ontwikkeld om zelf teamdagen te doen.

Ilithya: Mooi dat je die jaloezie hebt omgezet.

In jouw verhaal zit eigenlijk zoveel. Je ziet dat iemand anders iets heeft wat succesvol is en je denkt: hé, dat wil ik ook.

Ik denk dat we bij afgunst en jaloezie soms heel erg denken: dat wil ik ook. Maar we vergeten wat daar allemaal aan werk achter heeft gezeten.

Je ziet iemands succes en denkt: dat wil ik ook. Maar wat daaraan voorafging, vergeten we in dat moment van jaloezie vaak even.

Op het moment dat je dan denkt: oké, laat ik het ook eens gaan doen, kom je erachter wat erbij komt kijken. Dit moet ik ontwikkelen. Met dat soort mensen moet ik dealen. Dit moet ik leren.

Als je dan aan het einde van die streep staat en je hebt iets soortgelijks gedaan, begrijp je beter wat er voor die andere persoon aan voorafging. Dan is die afgunst of jaloezie veranderd in iets anders: een leerles, begrip.

Hanneke: Nu je het zo zegt: zij hadden het met z’n tweeën ontwikkeld. Eén van de twee was ook vormgever, dus die hadden ze in huis.

Ik had op dat moment geen trainersopleiding, dus ik heb het gewoon zelf gedaan.

Ik heb daar serieus soms gezeten en gedacht: hoe ga ik nou verder? Hoe sluit deze module aan op die module? Ik voelde mijn hersenen kraken.

Dit was denk ik mijn grootste jaloezieverhaal dat ik me kan herinneren. Het heeft me aangezet en gemotiveerd.

Want als je eenmaal bezig bent, wil je ook dat het slaagt. Dan wordt het een motor om iets voor jezelf voor elkaar te krijgen.

Wanneer wordt jaloezie totaal negatief? Als je iets wilt wat de ander heeft, maar je gaat er niet over in gesprek en je doet er niets mee.

Dan denk ik: zonde. Zet het om. Gebruik het voor jezelf.

Ilithya: Ja. Zie het als een signaal. Blijkbaar heb ik hier een behoefte of een verlangen.

Ik denk dat dat ook de kracht is: breng de focus terug naar jezelf.

Jaloezie is heel erg gericht op de ander. Je kunt jezelf daar ook gek in maken als je op die ander gericht blijft.

Bijvoorbeeld in een relatie. Stel dat je vriend op werk een hele knappe collega heeft. Hoe meer je op die ander blijft focussen, hoe minder je op jezelf focust.

Hanneke: Ja. Als je niet op jezelf focust, maar op negativiteit, krijg je een langdurig gevoel van ontevredenheid en minderwaardigheid.

Je voelt je kennelijk minder dan die ander. Dat kan ook nog meespelen. Dan is het helemaal niet positief.

Je bent wat je denkt. Op het moment dat je alleen maar met negativiteit bezig bent, is dat ook wat je voor jezelf krijgt.

Op het werk heb ik ook weleens iemand gezien die heel goed kon spreken. Daar deed ik toen niets mee.

Later zag ik op LinkedIn Saakje Bakker voorbij komen. Moet je maar eens opzoeken. Zij is een hele goede spreker en doet ook toneel. Zij ging in de zomer vier weken toneel doen.

Toen voelde ik weer afgunst, eerlijk gezegd. Ik dacht: zij wel, ik niet.

Diezelfde dag heb ik dat omgezet in actie. Ik ben hier in Rotterdam naar de toneelschool gegaan en heb een jaar lang toneelles genomen.

Ilithya: O, dat wist ik helemaal niet.

Hanneke: Nee. Ik had zoiets van: ik wil dit gewoon. Ik wil ook op de bühne staan. Ik wil spreken. Ik wil mijn sprekersvaardigheden verbeteren.

Dat gevoel was zo sterk. Het leefde ook al langer. Toen ik zeventien was wilde ik naar de toneelschool, maar ik dacht al van tevoren dat ik dat niet zou kunnen. Dus ik ben niet eens op auditie gegaan.

Ilithya: Dan houd je jezelf wel tegen.

Hanneke: Ja, dan houd je jezelf wel tegen. Ik zeg niet dat ik was aangenomen, maar ik had alle kansen al afgeschreven.

Later heb ik het wel gedaan. Een jaar lang.

En nu sta ik op het podium om mijn talk te geven over psychologische onveiligheid. Wat betekent dat voor je bedrijf? Maar ook: hoe kom je van iemand die onzeker is en gepest werd naar iemand die wel voor zichzelf gaat staan en zich compleet gelukkig voelt?

Dat zijn dingen die ik nu met verve over de bühne weet te brengen.

Elke keer als iemand iets doet wat een verlangen in je losmaakt, zit daar iets.

Ilithya: Eigenlijk is het een geschenk als je dat kunt signaleren.

Ik wil nog iets zeggen in reactie op jouw verhaal over toneel. Ik ben natuurlijk zangeres en geef ook zangles. Ik krijg zo vaak mensen die bij mij komen en dan meteen zeggen: “Ik ben geen echte zangeres hoor. Ik hoef ook niet beroemd te worden.”

Ze gaan zich eerst verontschuldigen. Alsof je alleen mag zingen, toneelspelen, spreken of presenteren als je daar heel serieus professioneel mee bezig bent.

Maar nee. Je bent gewoon bezig met je ontwikkeling.

Op het moment dat jij merkt: ik heb behoefte om ergens in te groeien, ik heb iets nodig of ik heb een verlangen, zie het dan als je eigen project. Investeer in jezelf.

Misschien hoef je geen actrice of zangeres te worden, maar helpt het je wel.

Hanneke: Dat is precies wat ik heb gedaan met die jaloezie die ik aanvankelijk had op Saakje, die op dat podium stond.

Ik zag haar in een filmpje en vond het fantastisch. Ik dacht toen ook: dat niveau haal ik niet.

Maar ik had zin in toneelles, dus ik ben gewoon gestart.

Nu, tweeënhalf of drie jaar later, kan ik gerust zeggen dat ik net zo goed op dat podium sta als Saakje. Ik vind mezelf niet minder goed dan zij, met wat ik tot nu toe heb gedaan.

Jij hebt me gezien bij mijn boekpresentatie. Daar klopte ik.

Ilithya: Ja.

Hanneke: Iedereen was stil. Je kon een speld horen vallen.

Ilithya: Zeker. Ik denk ook dat je het altijd op je eigen manier doet. Je wordt nooit die andere persoon, en dat is ook niet de bedoeling.

Het gaat erom dat je in die ander iets herkent. Bijvoorbeeld: zij staat daar zelfverzekerd. Ze heeft controle over haar stem. Ze weet de hele zaal te vangen.

Dan gaat het niet om welke kleding ze draagt of wat haar onderwerp is. Er zit daar iets wat jij wilt. En dat kun je vervolgens op jouw eigen manier ontwikkelen en met de wereld delen.

Hanneke: Ja. Kijk dus vanuit je verlangen: wat zegt die jaloezie jou?

Soms ga je er ook over piekeren of malen. Dan denk je: anderen zijn wel heel makkelijk in de omgang met collega’s. Of die ene collega maakt heel snel promotie en ik niet. Hoe komt het dat hij wel gevraagd wordt voor klussen en ik niet? Het lijkt hem allemaal zo makkelijk af te gaan.

Maar let op: er zitten heel vaak maskers bij. Je weet niet wat iemand achter de schermen gedaan heeft om daar te komen. Je weet ook niet welke onzekerheden er zijn.

Sta niet blind op wat anderen hebben, doen of kunnen, want ze laten niet altijd het echte plaatje zien.

Ilithya: Ja. Het is makkelijk om vanuit jaloezie de ander te versimpelen. Dan kun je lekker jaloers blijven. Als je met meer compassie gaat kijken, is het lastiger om dat gevoel vast te houden.

Hanneke: Ja. En als jij elke keer dat minderwaardigheidsgevoel voelt van “ik ben het niet waard” of “ik kan het niet”, ga dan echt met een coach praten.

Dan zit er iets anders onder. Dan vind je jezelf kennelijk niet goed genoeg of niet waardevol genoeg. Daar moet je voor jezelf geen genoegen mee nemen.

Ilithya: Want dat verlangen zit er.

Hanneke: Dat verlangen zit er.

Ilithya: Dan heb ik nog een vraag voor jou. Jaloezie op de werkvloer. Kun je daar iets meer over vertellen? Wat is je ervaring daarmee? Welke problematiek kan daar ontstaan?

Hanneke: Op de werkvloer is er natuurlijk ook jaloezie. Dat is normaal.

Maar de vraag is: wanneer wordt het destructief?

Even terug naar die promotie. Als jij heel hard hebt gewerkt en goede dingen hebt laten zien, is het heel normaal dat je jaloezie voelt als jouw collega een promotie krijgt of gevraagd wordt voor iets waarvoor jij niet gevraagd wordt.

Maar het wordt destructief als je die collega gaat ondermijnen. Als je probeert te zorgen dat hij die promotie niet krijgt. Of als je hem zwart gaat maken, gaat roddelen of steeds tegen jezelf zegt: ik kreeg het niet, hij wel.

Als je daardoor aan jezelf gaat twijfelen, dan is dat de negatieve kant. Dan wordt het destructief. Dan is het tijd om met iemand te gaan praten.

Ilithya: Ja, precies. Ik kan me ook voorstellen dat je er meer aan hebt om in gesprek te gaan met je manager. Bijvoorbeeld: “Ik begrijp het niet helemaal. Waarom krijgt mijn collega wel die promotie en ik niet?”

Dan kun je onderzoeken wat jij misschien anders had kunnen doen.

Hanneke: Ja. Wat je ook kunt zien, is dat een collega beter werk aflevert dan jij of betere resultaten haalt.

Ik had eens een collega die jong was en net van het hbo kwam. Ze kwam bij ons werken als communicatieadviseur. In mijn vorige beroep was ik communicatieadviseur.

Zij leverde fantastische plannen op. Die zagen er ook altijd prachtig vormgegeven uit. Haar presentaties waren geweldig en inhoudelijk ook heel goed.

Ik merkte dat ik dat ingewikkeld vond. Ik was toen al richting de veertig en zo’n broekie kwam binnen en kon het gewoon veel beter.

Dat vond ik moeilijk. Het was wel jaloezie. Ik had geen afgunst naar haar, maar ik vond het ingewikkeld.

Wat ik aan mezelf merkte, was dat ik probeerde beter te worden in wat zij goed kon.

En eerlijk? Dat lukte me eigenlijk niet.

Zij werd snel senior. Uiteindelijk zei ze: “Ik vind het communicatievak niet leuk. Ik denk dat ik pannenkoekenbakker ga worden. Ik weet niet wat ik ga doen.”

Ze is uiteindelijk gaan lesgeven op de Hogeschool Rotterdam en daarna pedagogiek en psychologie gaan studeren.

Ik heb nog steeds contact met haar. Zij vertelde me ook dat ze ongelooflijk intelligent is en makkelijk studies doet.

Soms moet je ook concluderen dat iemand ergens beter in is dan jij. Dat iedereen zijn eigen niveau en talenten heeft.

Als je ziet dat iemand iets kan wat jij niet kunt, kijk dan ook naar wat jij wél kunt. Ga jezelf niet continu vergelijken.

Door mezelf met haar te vergelijken en te proberen haar niveau te bereiken, werd ik eigenlijk alleen maar ongelukkig.

Dus stop daarmee.

Ilithya: Het is aan de ene kant kijken: misschien motiveert die ander mij om beter te worden in hetzelfde.

Maar je moet ook goed naar jezelf kijken: wil ik daar eigenlijk wel net zo goed in worden?

Dat vraag ik mezelf ook vaak als ik zie dat iemand ergens heel goed in is. Dan denk ik: dat zou ik ook kunnen als ik meer mijn best deed en er meer tijd in stopte.

Maar dan moet ik mezelf soms halt toeroepen en denken: ja, maar dan ben ik straks heel goed in iets wat ik eigenlijk misschien helemaal niet wil doen.

Hanneke: Precies. Dan kom je bij een ander onderwerp: past het bij je talenten?

Iets kan een vaardigheid zijn, dus iets wat je kunt aanleren. Maar het hoeft niet vanuit je diepste kern te komen.

Mensen worstelen daar vaak mee. Mijn oproep aan iedereen is: doe vooral datgene waar jouw talent zit. Jouw zone of genius.

Als je ziet dat een collega iets kan wat jij niet kunt en je wordt jaloers, vraag jezelf dan af: is dit haalbaar voor mij? En wil ik dit eigenlijk wel?

Stop met vergelijken en kijk waar jouw zone of genius zit. Waar zit jouw talent? Dat is veel gezonder.

Ilithya: Ja, dat denk ik ook.

Hanneke: Weet je wat ik ook weleens heb gehad? Dat ik iemand heel goed zag samenwerken. Twee mensen hadden leuk contact met elkaar en ik had dat niet.

Ik dacht echt: mij lukt die samenwerking niet, en tussen jullie tweeën wel.

Dat was geen afgunst, maar ik vond het wel zuur.

Ilithya: Welk onderdeel daarvan vond je dan zuur? Dat zij gezelligheid hadden op de werkvloer die jij niet had?

Hanneke: Bijvoorbeeld dat ze heel positief over elkaar praatten.

Je zag ze in die glazen vergaderhokken waar wij zaten lachen. En ik had die lach helemaal niet met die collega.

Dan kwamen ze soms samen naar buiten, nog even naar het koffieapparaat.

Ilithya: Dat is ook wel intens hoor. Dat gebeurt denk ik ook niet vaak.

Hanneke: Nou ja, maar gewoon collega’s die het echt leuk hebben met elkaar.

En dan denk jij: ik heb het niet leuk met jou.

Eigenlijk had ik het op dat moment met heel veel projecten niet leuk. Dus het gaf ook het gevoel: hoe leuk heb ik het hier nou eigenlijk?

Het gaf mij een gevoel van gemis. Het zette me aan om met de mensen met wie ik samenwerkte bespreekbaar te maken: hé, dit voel ik niet tussen ons. Hoe kunnen we onze samenwerking beter laten vlotten?

Dan wordt het gezond.

In plaats van blijven piekeren of blijven kijken naar anderen.

Je kunt ook denken: als ik weet dat zij in overleg zitten, zoek ik even een andere werkplek. Dan hoef ik niet naar die kantoortuin te kijken en hoef ik ze niet samen uit die zaal te zien lopen.

Plaats jezelf ook niet steeds in de positie dat je ermee geconfronteerd wordt, want dat is naar.

Ilithya: Dat snap ik. En ben je er uiteindelijk achter gekomen waarom je dat niet zo met collega’s had?

Het kan natuurlijk ook zijn dat er gewoon geen enkele collega was met wie je een leuke vibe had. Dat moet maar net treffen.

Hanneke: Het werd erger naarmate ik in een team zat waarin leuke collega’s weggingen. Zoals die collega die ik net noemde. Die ging lesgeven op de Hogeschool.

Ik weet nog zo goed dat zij tegenover me zat en zei: “Hanneke, wij moeten even met elkaar praten.”

Ze keek heel indringend. Ik dacht: o god, wat heb ik verkeerd gedaan?

Dus ik liep met haar naar een vergaderzaaltje en toen zei ze: “Ik ga weg.”

Ik dacht echt: o god, ga jij weg? Want ik had met haar zo’n leuke vibe.

Ik weet nog dat ik heel hard ging huilen. Zij was ergens in de twintig, dus ze schrok zich helemaal te pletter. Dat zal ze ook niet meer vergeten.

Ik vond het zo erg dat ze wegging.

Er gingen steeds meer leuke collega’s weg. Daardoor zag ik steeds vaker anderen die wel leuk samenwerkten, terwijl ik dat zelf steeds minder had.

Maar het heeft mij ook geholpen om te kijken: waar sta ik nou voor? Wie ben ik? Met welke mensen werk ik fijn samen?

Uiteindelijk bleek dat de mensen die bleven niet datgene hadden wat ik belangrijk vind in het leven. Ze hadden totaal andere normen en waarden.

Dat was één van de triggers waardoor ik ben weggegaan.

In plaats van wrok, of je collega bekritiseren achter zijn rug om, of relaties proberen te ondermijnen — want dat zijn allemaal dingen die mensen kunnen doen — kun je beter kijken: wat betekent dit voor mij en hoe kan ik dit omzetten?

Ik zeg altijd tegen mensen: hoe kan ik ervoor zorgen dat ik een leuk mens ben, zodat als ik ’s avonds in de spiegel kijk, ik denk: hé, wat heb je dat goed gedaan vandaag. Het was een mooie dag.

Misschien is dat wel mooi om jaloezie mee af te sluiten.

Als je dat voor ogen houdt, is jaloezie nooit verkeerd.

Ilithya: Klopt. Ik vind het mooi. Ook mooi dat je dit verhaal deelt.

Hanneke: Meerdere verhalen hebben we gedeeld.

Ilithya: Ja, meerdere. Er zit echt een heel pad in. Je voelt jaloezie, je kijkt of je het kunt oplossen, je ontdekt iets en vervolgens maak je een nieuwe keuze. Daardoor kom je in een situatie die veel beter bij je past.

Hanneke: Zeker.

Als jij nu denkt: ik heb een mooie anekdote over jaloezie of een ervaring hiermee, bijvoorbeeld hoe ik het heb omgezet of hoe ik er eerst mee omging, en je durft dit hier te komen delen, kom vooral.

Ik ben heel geïnteresseerd in jouw verhaal. Wat heb je ermee gedaan? Hoe heb je het voor jezelf weten om te zetten? Laat het ons vooral weten.

Ilithya: Sowieso gaan we binnenkort ook een aflevering opnemen met een gastspreker.

Hanneke: Dat houden we verder nog mysterieus.

Ilithya: Maar dat wordt heel leuk. Dus we staan open voor verhalen.

Hanneke: Ja. En als je denkt: dit klinkt goed, Hanneke, ik wil een keer kennismaken, dan kan dat via mijn site: www.eigenkrachtcoaching.nl.

Je vindt daar ook online trainingen, zoals Hoe ga je om met lastige collega’s? Daarin zit ook hoe je omgaat met je emoties en hoe je het gedoe van je werk loslaat.

Die training kost slechts 147 euro en is net vernieuwd. Dus kijk eens bij de trainingen. Begin daarmee.

Volg die training. Er zitten video’s, downloads en hand-outs in. Al zeg ik het zelf: gewoon geweldig. Dus ik zeg: doen.

Ilithya: Top. We zetten de links in de omschrijving van deze aflevering.

Dan zou ik zeggen: voor nu een fijne ochtend, middag, avond of nacht, waar je ook bent. Tot de volgende.

Hanneke: Tot de volgende keer.