Toeval bestaat niet

werkgeluk Rotterdam

…Halverwege mijn carrière een overstap naar het coachvak. Gewoon toeval of toch niet? Uit het niets vroeg een vriendin me twee jaar geleden om samen met haar kinderen te gaan coachen. Zelf had ik daar echt nooit aan gedacht. Haar vraag liet me niet los. Het inspireerde me iets te doen met coaching en teamontwikkeling…

Nog volop in de brainstormfase kwam een bekende heel toevallig met het aanbod om een teambuildingsdag voor haar managers te organiseren. Dat deed ik als oefening, gratis. Superleuk en energiegevend! Dat daaruit mijn eerste betaalde opdracht voortvloeide, was voor mij de kers op de taart. Mijn eerste stappen in het coachvak waren gezet. Gewoon toeval, denk je misschien. Maar ik denk dat toeval niet bestaat. Ik dacht er niet aan om te gaan coachen, maar ergens ver weg was het er onbewust wel. Want twintig jaar geleden wilde ik naar de opleiding Personeel en Arbeid van de Sociale Academie. Mijn ouders keurden dit af. “Die geitenharenwollensokkenopleiding?”, hoor ik mijn vader nog lachend zeggen. “Daar ga jij niet heen!” Ondanks dat ik niet zo’n cijfertjesmens ben, koos ik als volgzame dochter voor marketing en bedrijfskunde. Niet gek dat ik een baan in de commercie niet lang volhield. Nog nadenkend over wat dan wel, werd mijn man voor zijn werk naar Londen uitgezonden. Via een kruiwagen kon ik daar aan de slag als journalist voor een Engels vakblad. Die ervaring bracht mij in de communicatiewereld, waar ik prima thuis was. Aan de Sociale Academie dacht ik niet meer.

En opeens was er – zonder dat ik er zelf mee bezig was – de vraag of ik wilde coachen en een opdracht. Is dit me opeens overkomen zonder dat daar een verklaring voor is? Ik denk van niet. Hoe het werkt, weet ik niet. Maar ik ben ervan overtuigd dat dingen op je pad komen omdat het zo moet zijn. Het enige wat je ervoor hoeft te doen, is ervoor open staan.  Zo heb ik ook mijn man ontmoet. Ik kwam hem in Oostenrijk tegen en gaf hem mijn telefoonnummer. Twee weken later zag ik hem per toeval weer in Nederland op een voor mij onbekende plek. Hoorde ik dat hij al dagen naar mijn ouders had gebeld, maar steeds bot ving. Hij had het net met mij opgegeven. Inmiddels zijn we achttien jaar samen en vier kinderen verder! Ik geloof dat we ook in het onderbewuste onze eigen toekomst bepalen. Gebeurtenissen en ontmoetingen ontstaan op die manier. Het hangt als het ware in de lucht. Zo was het ook met mijn switch naar het coachvak. Het zat al ergens in mijn hoofd. Door de vraag van mijn vriendin kwam het naar boven. Het onbewuste werd bewust. En ik koos om er wat mee te doen. Hoe zit dat bij jou? Je herkent vast wel dat je een telefoontje van iemand kreeg net op het moment dat je aan hem of haar dacht. Of dat je leven veranderde door iets dat toevallig op je pad kwam? Toevallige gebeurtenissen vragen erom dat jij openstaat voor nieuwe mogelijkheden. Benut ze. Net als ik dat doe!

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn
Share on email
Email
Share on whatsapp
WhatsApp
Share on print
Print