Piekeren over je werk? Deze wandelmethode helpt je van je zorgen af

piekeren over je werk

“Ik heb een andere baan.”

Het was deze zin waardoor Marjons baas zich vervelend ging gedragen.

Hij wilde ineens dat ze haar tijd verantwoordde, en deed moeilijk over de overdracht van haar werk.

Hij deed ronduit koel: zó naar.

Genoeg aanleiding om flink te piekeren.

Maar hoe laat je die gedachten los? Hoe word je weer rustig in je hoofd.

Toen ik Marjon – in tranen – aan de telefoon had, adviseerde ik haar de wandelmethode van Thom Hartmann. Hij ontdekte dat je al wandelend je problemen kunt oplossen. 

Lopen activeert de linker- en rechterkant van je lichaam en van je hersenen. De ritmische links-rechts-links-rechts beweging zorgt ervoor dat je trauma’s verwerkt. 

Als je dus loopt terwijl je een probleem of nare herinnering in gedachten hebt, ‘verteer’ je de onaangename associaties die ermee samenhangen, en lost de gedachte als het ware op.

Thom zegt dit. Wanneer onze voorouders aan het jagen waren, raakte er tijdens de jacht altijd wel iemand gewond, en vaak ging er iemand dood. Volgens hem raakten deze jager-verzamelaars verlost van hun trauma’s door het lopen terug naar het dorp.

Het wandelen stimuleerde de zelfgenezing van hun hersenen. Zoals een snee in je vinger of een gebroken been uit zichzelf geneest. Bij emotionele problemen bestaat er dus ook een zelfgenezingsmechanisme

In 5 stappen van je zorgen af

Stap 1. Definieer het probleem

Voordat je begint met wandelen neem je een probleem of gebeurtenis in gedachten. Het kan een trauma uit het verleden zijn, recente pijn, woede, relatieproblemen. Kortom: iets dat je dwars zit. Jouw probleem.

Visualiseer dat probleem. Als je merkt dat je het ‘scherp’ hebt en je voelt het rotgevoel, dan begin je met lopen.

Stap 2. Laat het verhaal naar boven komen

Denk aan je probleem. Hoe zou je het omschrijven als je het moet samenvatten in een paar woorden of -zinnen? 

Zorg tijdens het wandelen dat je probleem steeds in je hoofd rondspeelt. Als je even afgeleid bent, neem het dan weer in gedachten – het tegenovergestelde van wat je normaal leert!

Denk aan wat jou zo raakt. Laat alle gedachten binnenkomen. Ze was écht gemeen tegen me, of hij had niet het recht om me zo te kwetsen. Probeer te horen wat er is gezegd. Kijk naar je verhaal alsof je je eigen film ziet

Bepaal een getal tussen de 0 en de 100 om de emotionele lading van de gebeurtenis uit te drukken. 0 = kan me niets schelen, 100 = het meest intense gevoel dat ik ooit hebt gevoeld.

3. Loop met het probleem

Blijf aan je probleem denken, loop met je probleem. Houd jezelf ‘bij de les’. Denk eraan dat je een positieve oplossing (letterlijk) wilt bereiken. En fijn om te weten: het kan niet mislukken.

Kies een route die ongeveer twee kilometer lang is en loop met een snelheid van ongeveer vijf kilometer per uur, een normaal wandeltempo. Het maakt niet uit waar je gaat lopen: in de stad of in het bos. 

4. Merk hoe het probleem verandert

Als je een tijdje aan het lopen bent, zal je merken dat de heftigheid van je gevoelens en gedachten afneemt. Als je met onplezierige herinneringen rondloopt, kan het zijn dat de emotionele zwaarte is verminderd. Je gedachten zijn veranderd.

Stel jezelf de vraag: wat is mijn verhaal over deze herinnering op dit moment

Als je klaar bent met je wandeling zal je ontdekken dat het verhaal dat je aan jezelf vertelt veel gezonder, veerkrachtiger en helpender is dan aan het begin van de wandeling. Vaak is het verhaal verschoven van: ik was gewond en het doet nog steeds pijn, naar daar heb ik een goede les van geleerd, ook al was het naar

De spanning die je voelde, is minder geworden of misschien wel verleden tijd.

5. Veranker het nieuwe verhaal in je geheugen

Bedenk hoe je je nieuwe verhaal zou vertellen aan iemand anders. Kijk naar hoe het verhaal is veranderd en luister naar jezelf. Probeer er een beeld van te maken. Dit veranker je in je geheugen

Pak buiten iets mee dat je aanspreekt: een blad, een steen, een bloem. Iets dat symbool staat voor je verhaal. 

Thuis ga je op een stille en veilige plek zitten, en spreek je  je verhaal hardop uit. Schrijf je nieuwe verhaal op in een speciaal boekje. Hiermee bevestig je jezelf en geef je het een blijvende plek in je geheugen.

Bij Marjon hielp het:

“Ik moet zeggen dat ik aan het einde van de wandeling als automatisch positievere gedachten kreeg. Ook de volgende dag plaagden mijn nare gedachten mij niet meer. Wat een opluchting.”

Zou het bij jou ook werken?

Ik hoor graag van je wat je ervaring is.

Ken jij mensen die zo’n wandeling goed kunnen gebruiken? Deel dan dit artikel dan vooral.

Volg en Like ons: